Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12276 K.2018/6267

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılanın kendisine taş atarak yaralanmasına neden olduğuna dair iddia ve şikayeti hakkında zamanaşımı süresince mahallinde soruşturma yapılması mümkün görülmüştür.

Oluşa ve tanık anlatımlarına göre; sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) numaralı, sanığın eşi tanık Türkan 07.04.2015 tarihli oturumda dinlenmiş olduğundan (2) numaralı, hükmün katılanın yüzüne karşı verilmesi ve katılanın hükmü temyiz etmemesine göre sanığın temyiz dilekçesinin katılana tebliğ edilmemesi esasa etkili olmadığından (5) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Katılanın duruşmadaki beyanında sakat kaldığını bildirmiş olmasına göre; katılanın tüm tedavi evrakları ve adli raporları ile birlikte muayene edilmek üzere Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek yaralanmasının organlarından birinin işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığına dair yeniden adli raporunun alınmasının ardından; suç vasfının ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesi lüzumu,

2) Kabule göre de;

a) Kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasından TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca (1/6) oranında artırım yapılması suretiyle eksik ceza verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas -2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,