Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12365 K.2018/7963

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduklarından bahisle reddine ilişkin kararda usül ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 28.04.2015 tarihli Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

26.06.2014 tarihli celsede müştekinin şikayetçi olduğunu beyan ettiği halde 5271 sayılı CMK'nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; süresinde temyiz dilekçesi vererek hükümleri temyiz eden vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükümleri temyize hakları bulunduğu anlaşılmakla; CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca müştekinin katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanık ile katılanın olay tarihinde tedavi olmak üzere Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastahanesi acil bölümüne başvurdukları, röntgen çektirme sırasında katılan ...'nın yaşlı olduğunu söyleyerek sırada bekleyenlerin önüne geçmek istediği, sırada bekleyenler ile münakaşa ettikten sonra sırada bekleyenlerin önüne geçtiği, bu sefer sanık ... ile katılan ... arasında tartışma çıktığı, katılan ...'nın sanık ... yumruk atması üzerine sanık ...'in de ...'ya yumruk vurmak suretiyle birbirlerini yaraladıkları, dosyada bulunan Dışişleri Bakanlığının 01.08.2014 tarihli yazısında sanık ...'in Rusya Federasyonu İstanbul Başkonsolosluğunda Muavin Konsolos olarak görevli olduğu yabancı misyon personeli

kimlik kartı hamili olduğu Konsolosluk İlişkileri Hakkında Viyana Sözleşmesi'nin 40 ila 53. maddelerinde kayıtlı ayrıcalık ve bağışıklıklardan yaralandığının belirtildiği, söz konusu sözleşmenin 41. maddesinde yer alan" 1. fıkrasında Konsolosluk memurlarının tutuklanmaları veya göz altına alınmaları, ancak, ağır bir suç halinde ve yetkili adli makamın kararı ile olur.

2. fıkrasında Bu maddenin 1. fıkrasında öngörülen hal saklı kalmak üzere kesinleşmiş adlî bir kararın uygulanması dışında, konsolosluk memurları hapsedilemez ve herhangi bir şekilde kişisel hürriyetleri kısıtlamaya tabi tutulamaz. 3. fıkrasında Aleyhine cezaî bir dava ikame edilen konsolosluk memuru yetkili makamların önüne çıkmak zorundadır.

Bununla beraber, dava, konsolosluk memurunun resmî durumu icabı kendisine gösterilmesi gereken saygı ile ve bu maddenin 1. fıkrasında öngörülen hal hariç olmak üzere, konsolosluk işlemlerinin yerine getirmesini en az etkileyecek biçimde yürütülecektir: Bu maddenin 1. fıkrasında zikredilen hallerde, bir konsolosluk memurunun gözaltına alınması kaçınılmaz olduğu takdirde, aleyhine ikame edilecek dava en kısa zamanda açılmalıdır." 43. maddesinde yer alan "1. fıkrasında Konsolosluk memurları ve konsolosluk hizmetlileri,

resmî görevlerinin yerine getirilmesi sırasında işledikleri fiillerden dolayı kabul eden Devlet'in adlî ve idarî makamlarının yargısına tabi değildirler şeklindeki düzenlemeler karşısında, konsolosların kişisel dokunulmazlığının ve yargı bağışıklarının sınırlı olduğu,

söz konusu olayda sanığın eyleminin kişisel olup atılı suçla ilgili kişisel dokunulmazlığı ve yargı bağışıklığı bulunmadığından mahkemece yargılamaya devam edilerek sanığın usulune uygun savunması alınıp haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, diplomatik dokunulmazlığı olduğu ve bu dokunulmazlıktan faydalanacağına ilişkin Konsolosluk ve Dışişleri Bakanlığının yazıları karşısında ceza ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,