Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12389 K.2017/12178

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2016 tarihli ve 2015/264 esas, 2016/359 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılmasına ilişkin Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/11/2016 tarihli ve 2016/552 değişik iş sayılı kararını müteakip,

sanık hakkında yeniden yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2016 tarihli ve 2016/375 esas,

2016/480 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2017 tarihli ve 2017/32 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.06.2017 tarih ve 2017/3993 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2017 tarih ve 2017/38299 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede; Mercii Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesince, katılanın yaralanma eylemi nedeniyle mahkemesince somut zarar miktarı araştırılmadan karar verildiği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 6. fıkrasının (e) bendinde belirtilen zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, ancak söz konusu maddi zararın da hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği zarardan ibaret bulunduğu, manevi zarar ile fazlaya ilişkin maddi zararlar için hukuk mahkemesinde dava açmanın mümkün bulunduğu,

nitekim somut dava dosyasından katılan vekili tarafından belirsiz alacak miktarlı şimdilik kaydıyla 3.000.00 Türk lirası bedelli maddi tazminat davası açıldığının anlaşıldığı gibi duruşma sırasında katılan vekilinin alınan beyanında ise maddi zarar konusunda somut harcama belgelerinin olmadığını, kesin hesabın mahkemenin yapacağı hesap sonucu belli olacağını belirttiği, bu haliyle mahkemenin uğranıldığı iddia edilen maddi zarara yönelik basit bir araştırma yapma yükümlülüğünü yerine getirmiş olduğu gözetilmeden;

itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 gün 842-100.

10.04.2012 gün 479-145 ve 08.05.2012 gün 449-186 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; sanık ...’ün katılana karşı gerçekleştirdiği yaralama eyleminden dolayı basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde silahla yaralandığı; bununla ilgili katılan tarafından sarfedilen en azından hastane masraflarının ödenmesi yönünde herhangi bir çaba gösterilmediği gibi, katılan vekilinin sanık aleyhine Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde 3000 TL. miktarlı maddi tazminat davası açtığı anlaşılmakla;

sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından olduğu kabul edilen suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi şartının yerine getirilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle 5271 sayılı CMK'nin 231.maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelik merci kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden.