Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12481 K.2018/9046

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında verilen İzmir 16. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/03/2013 tarihli ve E.2012/1408 - K.2013/302 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, sanığın savunması sırasında bildirdiği adresi yerine 7201 sayılı Kanunun 21/2. maddesine göre doğrudan mernis (adres kayıt sistemindeki) adresine tebliğ edildiği,

adres kayıt sistemindeki adrese doğrudan tebligat yapılabilmesi için dosyada ilgili tarafça gösterilen adres ile adres kayıt sistemindeki adresin aynı olmasının ve tarafın dosyadaki adresinde bulunmaması ve yeni adresini de bildirmemesinin gerektiği, sanığın 28/01/2013 tarihli duruşmada verdiği adres ile mernis adresinin farklı olduğu, dolayısıyla usulsüz tebligat sebebiyle önceki hükmün kesinleşmediği gözetilerek, sanık hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre;

2) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması karşısında, soruşturma ve kovuşturma aşamasında taraflara uzlaşmayı kabul edip etmediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, taraflar arasında öncelikle 5271 sayılı CMK'nin 6763 sayılı Kanun ile değişik 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulunulması, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması üzerine yargılamaya devam olunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,