Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12901 K.2017/12935

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü. 1) Müşteki ...'i yüzünde sabit iz olacak nitelikte yaralayan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c,son maddesi kapsamında bulunmasına ve bu suçtan yargılama yapma görevi Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunmasına rağmen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar veren Gemlik (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nce görevsizlik kararı verilmeksizin yargılamaya devam edilerek, sanığın yüzde sabit iz niteliğinde yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin karar verilmesi,

2) Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçların 5237 sayılı TCK'nin 125/1, 125/4, TCK 86/2 ve 106/1-1. maddeleri uyarınca hükmolunan hakaret, kasten basit yaralama ve tehdit suçları olup, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, tehdit suçu yönünden, uzlaşma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

3) Gerekçeli karar başlığında katılanın adı ve soyadının gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

4) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanması halinde, açıklanan kararın 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup, CMK'nin 232. maddesinde belirtilen hususları içermesi gerektiği, hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurularak Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 232. maddelerine aykırı davranılması,

5) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanığa verilen temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken, TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

6) Müştekiyi yüzünde sabit iz olacak nitelikte yaralayan sanığa verilen cezanın, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın alt sınırı 3 yıldan az olamayacağı halde, sanığa verilen cezanın 3 yıla çıkartılmaksızın, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

7) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,