Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/13146 K.2018/2566

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık, yasal süresi içerisindeki istinaf yoluna başvurmuş ise de dosyanın daha önce Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 2009/18858 Esas 2009/15144 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği görülmekle, mahkemece verilen karar temyiz kanun yoluna tabi olduğundan anılan başvurunun temyiz talebi niteliğinde olduğu değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1)Oluşa, katılan ve tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, olay günü haciz işleminin gerçekleştirildiği sırada avukat olan katılanın üzerine elinde şiş ile yürüdüğü ancak orada bulunan jandarma görevlileri tarafından engellendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 265/2-3-4. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği sabit olduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nin 86/2,86/3-c-e,35 maddeleri uygulanarak hüküm kurulması,

2)Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanığın kasten yaralama eylemini kamu görevlisi olan katılana görevinden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi gereği silahtan sayılan şiş ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c-e bentlerini ihlal etmesi ve sanık hakkında aynı olayda iki ağırlaştırıcı neden bulunması gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,