Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/13404 K.2018/9381

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen dava sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup, CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararı ile hakaret suçundan verilen kamu davasının düşürülmesine dair karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Beraat ve düşme hükümlerinin gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmayan sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Sanıklar ... ile ... haklarında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünde;

Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanık ...'in cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanığın, mağdur ...'i kasten basit yaralama eylemi nedeniyle temel cezası belirlenirken, uygulama maddesi olan TCK'nin 86/2. maddesinin hükümde gösterilmemesi,

2) Tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçenek cezalardan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gereken sanık hakkında ayrıca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması da gerekirken, hapis cezasının TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi,

b) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünde;

Sanık ... hakkında TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla mağdur ...'i duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralaması nedeniyle TCK'nin 86/1. maddesi kapsamında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK'nin 86/3-e ve 87/1-a maddelerinin birlikte uygulanması nedeniyle cezanın 5 yıldan az olamayacağı TCK'nin 87/1-son maddesinin son cümlesinde belirlenmesine rağmen, yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanığa eksik ceza tayini,

c) Sanık ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükümlerinde;

1) Taraflar arasında meydana gelen ve karşılıklı yaralamayla sonuçlanan olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketi hangi tarafın yaptığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği durumlarda müphem kalan bu durumun sanıklar lehine değerlendirme yapılmasını gerektirdiği halde, olaya karışan her iki sanık hakkında da TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ileTCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,