Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/13649 K.2018/7137

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur ve tanık beyanları dikkate alındığında, sanığın kendisine yapıldığını iddia ettiği darp eyleminden sonra tanık tarafından alınıp uzaklaştırıldığında, mutfaktan giderek bıçak aldığı ve mağdura vurmak için hamle yaptığı sırada yine tanık tarafından engel olunduğu anlaşıldığından, mağdurun sanığa karşı eylemi bittikten sonra sanığın mağduru bıçakla darp etmeye çalışmasının meşru müdafaa kapsamında kalmadığı, haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yerine yazılı şekilde TCK'nin 25/1. ve CMK'nin 223/3. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunma halinde, 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,