Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/13790 K.2018/7332

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın gelmediği ve hakkında yakalama kararı çıkarılan 20.03.2015 tarihli duruşmada bir sonraki duruşmanın 21.04.2015 gününe bırakılmasına karar verildiği ancak duruşma tarihinden önce 30.03.2015 tarihinde sanığın yakalanması üzerine duruşma açılarak sanığın beyanının alınmasına ve duruşmanın önceden olduğu gibi 21/04/2015 gününe bırakılmasına karar verilmesine rağmen, 31/03/2015 tarihinde sanığa haber verilmeksizin yeniden duruşma açılarak sanığın yokluğunda yapılan yargılama neticesinde mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2)Sanık hakkında Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/350 Esas, 2007/389 Karar sayılı ilamının 14.05.2011 tarihinde infaz edildiği ve infaz tarihinden itibaren TCK'nin 58. Maddesinde yer alan 3 yıllık süre geçtikten sonraki bir tarihte dosyadaki suç işlenmesine rağmen tekerrüre esas alınması ve tekerrüre esas başka sabıkası bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,