Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/14080 K.2018/8181

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca, daha önce Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılan dosyaların istinafa tabi olmadığı, temyize tabi bulunduğu anlaşılmakla istinaf başvurusunun temyiz talebi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde temel cezanın TCK'nin ''86/2'' yerine ''TCK'nin 86/1'' maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi dikkate alınarak, yalnızca en ağır cezayı içeren Ladik Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2011 tarih ve 2010/42 Esas – 2011/7 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca Merzifon Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2013 tarih ve 2013/288 Esas – 2013/428 Karar sayılı, doğrudan 3.000 TL adli para cezasına ilişkin olup, CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğundan, aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacak olan kesin nitelikteki ilamın da tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,