KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/14350 E., 2018/7709 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 51 ve 5271 sayılı CMK'nin 231. maddelerinin sanık hakkında uygulanmama gerekçeleri yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
a) UYAP kayıtlarına göre mahkumiyet kararının verildiği 16/04/2015 tarihli celsede aynı yargı çevresindeki Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve savunmasının alındığı 10/03/2015 tarihli celsede duruşmalardan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın son celseye katılması sağlanmadan yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre de;
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/14350, K. 2018/7709, 26 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama