KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/14638 E., 2018/10084 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanığın mahkumiyetine dair
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkındahükmolunan netice hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi gereği adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Gaziosmanpaşa Şube Müdürlüğünce düzenlenen ve mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan 15.11.2013 tarihli raporunda, katılanda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtilmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nin 86/2. maddesi yerine 86/1. maddesi esas alınarak temel cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
2) Sanığın üzerine atılı suçu, katılan tarafından, kız arkadaşına laf atılması nedeniyle haksız tahrik altında işlediğinin kabulü karşısında, katılanın sarf ettiği sözlerin haksızlık içeriğinin denetime imkan verecek şekilde tespiti ile tahrik oranının takdiri gerekirken, yetersiz gerekçe ile TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde, hükmolunan cezada TCK’nin 29. maddesi gereği, (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
3) Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın adli para cezası olması karşısında, TCK’nin 53. maddesinde belirlenen hak yoksunluklarına hükmedilmek suretiyle aynı maddenin 1. fıkrasına muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/14638, K. 2018/10084, 29 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama