Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/14709 K.2018/8904

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nin 226/1 maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nin 87/2- son cümlesinin uygulanması,

2) Suç tarihinde sanık ... ile tanık ...'un oturdukları suç yerine aracı ile gelen mağdur ...'nın aracından bir şeyler indirip aracı park etmek için kapıyı açmaya gittiği esnada yanlarına gelen ikinci araçtan inen katılan sanık ...'ın ...'yı gözlerini kamaştırdığı gerekçesiyle uzun farlarını kapatması için uyardığı, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında ...'nın kendisine küfür ettiğini savunduğu ve bu savunmanın tanık ...'ın anlatımları ile de doğrulandığı, olayın kavgaya dönüşmesi üzerine sanık ...'ın bıçakla önce ...'nın yanına geldiği ve arkası dönük vaziyette iken bıçağı ...'ya doğru salladığı,

...'in uyarısı üzerine ...'nın kenara doğru kaçtığı ve bıçağın ...'nın montuna isabet ettiği, ...'in bu saldırıyı bertaraf etmek amacıyla taşla ...'ın sırtına vurarak organlardan birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanması yerine “sanık ...'ın bıçakla ...'ya saldırma eyleminin haksız tahrik niteliğinde olduğunun kabulü” gerekçesiyle sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanmaması ve aynı şekilde sanık ... hakkında hükmolunan cezadan oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde ve TCK'nin 3.

maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olarak (½) oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,