Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/14939 K.2018/8256

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak, mahkemenin ulaştığı sonucun sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici nitelikte olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl hapis cezasının, TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca (1/12) oranında artırılması sırasında 1 yıl 1 ay hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak yazılı şekilde 1 yıl 2 ay hapis cezasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince (½) oranında indirilmesi sırasında 6 ay 15 gün hapis cezası yerine 7 ay ve TCK'nın 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirilmesi sırasında 5 ay 12 gün hapis cezası yerine 5 ay 25 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,