Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15203 K.2018/8608

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2) Dairemizin 07.02.2017 tarih ve 2016/6081 Esas 2017/942 Karar sayılı bozma ilamından önce sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nin 86/1, 87/3, 62. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının TCK’nin 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilerek sanığın neticeten 7.000 TL cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak sonuç hapis cezasının bozmadan önceki hapis cezasına indirilerek sanığın adli para cezası ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden; bozma ilamından sonra kurulan hükümde, sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3) Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,