Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15260 K.2018/8916

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde katıldığı düğünde ateş ederek halay çekmekte olan mağduru yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralaması şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca olası kastla kasten yaralama suçunu oluşturduğu, bu nedenle mahkemenin kabulününde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren yaralama suçundan yargılanan sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden; sanık ...’ın talimat ile ifadesi alınarak yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/05/2013 tarih, 2013/3-259 Esas, 2013/273 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, olası kast nedeniyle yapılacak indirimin 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d, son maddelerinden sonra yapılması gerekirken, temel ceza üzerinden yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,