Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15393 K.2018/8714

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olduğu, sanığın kovuşturma aşamasında uzlaşmayı kabul ettiği, mağdurun ise bu konuda beyanının alınmadığı anlaşılmakla, taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de;

2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/04/2013 tarih ve 2013/26 Esas - 2013/111 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesi gereğince tehdit (106/1-1.cümle) suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan TCK'nin 106/1 maddesinde düzenlenen tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,