Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15402 K.2018/10528

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbar eden Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2014 tarih ve 2014/40 Esas - 2014/115 Karar sayılı ilamında.

5237 sayılı TCK'nin 125/1, 125/4. maddeleri uyarınca hakaret ve TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca kasten basit yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte adli para cezası olduğu, bu ilamdaki TCK'nin 106/1-1. maddesi uyarınca tehdit suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünün ise halen temyiz incelemesinde bulunduğu,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlendiği ve sanığa isnat edilen TCK'nin 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, hakaret ve kasten basit yaralama suçunun ise suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının görüldüğü,

ancak yeni düzenleme karşısında, hakaret ve kasten basit yaralama suçları yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, tehdit suçu yönünden ihbar eden hükme ilişkin Yargıtay temyiz incelemesinin sonucu beklenilerek, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilmek suretiyle uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmayacağı ve uygulanması halinde sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi

nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında sanık hakkında infaz edilecek hüküm, kurulan yeni hüküm olacağından kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerektiği nazara alınmadan, yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 141. ve CMK'nin 34 ve 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

3) Mağdur ... hakkında Akşehir Devlet Hastanesince verilen 02/09/2012 tarihli adli rapor içeriğinin denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmaması karşısında, mağdur hakkındaki adli rapor ile tedavi evraklarının ve varsa grafilerinin Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, yaralanmasının niteliği duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenerek, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edildiği hususu da dikkate alınarak, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,