KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/15650 E., 2018/9276 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Akıl hastalıklarına özgü güvenlik tedbirine dair
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) CMK'nin 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığı kararının, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delillerin elde edilememesi veya kovuşturmanın izne tabi olması ve yetkili merciince izin verilmemesi gibi kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinde verilmesi gerektiği, şüphelinin akıl hastalığı nedeniyle TCK'nin 32/1. maddesinden yararlanması gerektiğinin tıbben saptanması durumunda, hakkında güvenlik tedbiri uygulanması yönünden, atılı suçu işlemiş olduğunun yapılacak yargılama ile sabit görülmesi zorunluluğu nedeniyle kovuşturmama kararı verilmesi olanağı bulunmadığından,
Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının şüpheli hakkında basit yaralama, hakaret, tehdit suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına karar vererek kamu davası açmaksızın tedbir uygulanması isteminin, mahkemece reddine karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun açılmış bir dava olmadığı halde sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi,
2) Kabule göre de;
Ceza Genel Kurulunun 15/04/2008 tarih, 2008/1-22 Esas 2008/80 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekliyle, sanığın akıl hastası olması durumunda yapılacak uygulamanın sınırlarını belirleme açısından, işlenen fiilin bir suçu oluşturup oluşturmadığı eğer oluşturuyor ise suç vasfının belirlenmesi ve gerek sübuta ve gerekse vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin hükümde tartışılması suretiyle CMK'nin 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve TCK'nin 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken; sübuta yönelik değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/15650, K. 2018/9276, 21 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama