Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/16009 K.2017/14352

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2017 tarihli ve 2016/1217 esas, 2017/501 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.09.2017 tarih ve 2017/6054 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.10.2017 tarih ve 2017/55418 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2017 tarihli kararından önce, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapıldığı ve uzlaştırmanın etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar bakımından da uygulanabilir hale geldiği, yine aynı Kanun'un “Mahkeme tarafından uzlaştırma” başlıklı 254. maddesinde yer alan.

“Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usule göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” ve “Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini defaten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir” şeklindeki düzenlemelere göre, Mahkemece 04/04/2017 tarihli duruşmada verilen ara kararı gereğince dosyanın Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesi sonucu dosyaya sunulan uzlaştırma raporuyla uzlaşma sağlandığının anlaşılması karşısında,

yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.