Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/1650 K.2017/15531

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mahkemenin eylemi hayati tehlike geçirecek nitelikte kasten yaralama olarak kabulü, gerekçesi ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanığın mağdur ...'ı bıçakla vurarak toraksa ve batına nafiz biçimde yaraladığı, sol hemopnömotoraksa ve mide ön yüzde tam kat kesiye neden olup hayatını tehlikeye maruz bıraktığı olayda, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde makul bir oranda alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son ve 29/1. maddeleri gereğince hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK'nin 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken hapis cezasının “3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası” olarak hesaplanması suretiyle, sanığa eksik ceza tayini,

3) Sanığın adli sicil kaydında bulunan Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2012 tarihinde yerine getirilmiş, 30/04/2012 tarihinde kesinleşmiş, 23/10/2008 tarih ve 2007/400 Esas - 2008/526 Karar sayılı ilamında yer alan 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı TCK'nin 141. maddesi uyarınca verilmiş olup, bu suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uzlaşma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,