KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/16741 E., 2018/3465 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Beraatlerine dair
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık hakkında mağdur ...’yi kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2) Sanık hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığın soruşturma aşamasındaki anlatımında suç tarihinde yanında çalıştığı mağdura ait iş yerinde içki içtiklerini ve mağdurun kendisine arabası ile bıraktırmak istediğini, kendisinin de “senin araban ile gitmem gavat” demesi üzerine mağdurun sinirlenerek bir tokat attığını, bunun üzerine kendisinin de sinirlendiğini ve iş yerinin mutfağında birbirlerine girdiğini savunması,
mağdurun ise alınan ilk ifadesinde gazinosunda çalışan ve müşterilerden biri ile tartışan sanığı uyarmak için yanına gittiğini, mutfakta bulunan sanığın elinde bulunan bıçağı elinden almak istediğini, bıçağı vermek istemeyen sanıkla boğuştuklarını ve bu esnada yaralandığını, kovuşturma aşamasında da aynı şekilde sanığın tezgahta bulunan bıçaklardan birisini aldığı sırada kendisinin ellerini tuttuğunu, sanıkla itiştiklerini ve sonrasında müşterilerden birinin uyarısı üzerine baktığında göğüs bölgesinden kan geldiğini beyan etmesi,
mağdurun adli rapor içeriği, oluş ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği ve sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/16741, K. 2018/3465, 28 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama