Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/16862 K.2018/11480

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın 10.06.2015 tarihli temyiz isteminin, mahkemece 12.06.2015 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği, ek kararın usulüne uygun şekilde sanık ...'a tebliğ edildiği ancak sanık tarafından ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, sadece sanık ...'ın kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında silahla kasten basit yaralama suçundan açılan kamu davasında; hükmün (II) numaralı paragrafında sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verildiği belirtildiği halde, hükmün (VI) numaralı paragrafında sanığın silahla kasten basit yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de;

2) Kim tarafından başlatıldığı kesin olarak tespit edilemeyen kavgada, sanığın da mağdurun eylemi neticesinde adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,