Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/16990 K.2018/10707

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılanı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında müşteki M...’u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın aşamalarda suç tarihinde temizlik işçisi olarak çalıştığı fabrika arazisinde hayvan otlatan katılanı amirlerinin isteği üzerine uyarması sonrasında, katılanın anne ve babası müşteki...’u alıp yanına geldiklerini ve kendisine saldırdıklarını savunması, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...’ın müştekinin sanığın üzerine yürüdüğünü doğrulaması, sanığın aldırılan adli rapor içeriğinde yaralanma bulgularına yer verilmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,