KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/17281 E., 2018/11644 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar hakkında mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Mağdur ... hakkında Adli Tıp Kurumu İstanbul Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükme esas alındığı anlaşılan 07.05.2014 tarihli rapora göre, mağdur ...’de meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, sanıklara CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma verilmek suretiyle temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesine göre tespiti gerekirken, hatalı uygulama ile mağdurda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu kabul edilerek TCK’nin 86/2. maddesine göre uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/17281, K. 2018/11644, 26 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama