Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17502 K.2018/11834

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında düzenlenen iddianame ile her bir mağdura yönelik kasten yaralama suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları talep edildiği halde sanıklar hakkında kurulan hükümlerde sadece birer kez cezalandırılmalarına karar verildiği ve hangi mağdura yönelik eylemleri nedeniyle cezalandırıldıklarının açıkça belirtilmemesi nedeniyle hükümlerde karışıklık oluşturulması,

2-Sanık ...'in, arkadaşı olan sanık ...'nın elinde bıçak bulunduğu halde mağdur ... ile tartışmaya başlamaları üzerine, olay yerinde bulunan aracın bagajından aldığı nacağı sanık ...'ya verdiği, sanık ...'nın da bu nacak ile önce mağdur ...'e, daha sonra da olay yerine gelen mağdur ...'ye vurarak yaraladığı anlaşılan olayda; sanığın mağdurlara karşı işlenen suçlarda sanık ...'in yardım eden sıfatı ile 5237 sayılı TCK'nin 39. maddesi gereği cezalandırılması gerekirken suçu birlikte işleyen olarak kabul edilerek TCK'nin 37/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,