Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17595 K.2017/14720

Nitelikli kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 86/3-a maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2017 tarihli ve 2015/571 esas, 2017/211 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 11.10.2017 tarih ve 2017/8297 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.10.2017 tarih ve 2017/58668 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın tekerrüre esas alınan Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli ve 2012/21 esas, 2013/58 (kapatılan Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli ve 2012/645 esas, 2013/640) karar sayılı ilamının usulüne uygun tebligat yapılmadığı gerekçesiyle 20/11/2013 tarihli ek karar ile infazının durdurularak sanığın temyizi üzerine Yargıtay'a gönderilmesi sonucunda, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 02/05/2016 tarihli ve 2015/30433 esas, 2016/11016 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilerek 02/05/2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.” şeklindeki hükme aykırı olarak tekerrüre esas alınan hükmün kesinleşme tarihinden önce 27/03/2014 tarihinde işlenen suç nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.