Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17645 K.2018/12203

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halde, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında bulunan daha ağır cezayı gerektiren Üsküdar 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/217 Esas, 2010/68 Karar sayılı 01.04.2010 tarihinde kesinleşen 4 yıl 2 ay Hapis cezasına ilişkin ilam yerine, yazılı şekilde Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/11 Esas sayılı 2 yıl hapis cezası ilamının tekerrüre esas alınması,

3) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,