Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17795 K.2018/11238

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi kapsamında silahtan sayılan sandalye ile gerçekleştirmesine ve kabulün de bu yönde olmasına karşın hüküm fıkrasında "Sanığın üzerine atılı suçu silahtan sayılan bira şişesiyle işlediği anlaşıldığından" denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

2) Suç tarihinde ceza infaz kurumunda kalmakta olan taraflar arasında yaşanan kavga olayında, sanığın mağdurun babası ile sessiz olması konusunda tartıştığı esnada mağdurun sanığa kafa atması üzerine sanığın mağdura yönelik kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin sanık savunmaları, mağdur ve taraf beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile uygulanmaması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,