Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/18322 K.2017/16109

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesi gereğince, mağdur ...'un açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2) 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine göre, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden hüküm kurularak meşru müdafaa nedeniyle TCK'nin 25. ve CMK'nin 223/2-d maddeleri gereğince beraat kararı verilmesi suretiyle hükmün değiştirilmesi, Kabule göre de;

3) Suç tarihinde evli olan ve aralarında geçimsizlik bulunan mağdur sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları olayda, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Daireleri'nin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde,

şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçe ile koşulları oluşmadığı halde sanığın eylemini meşru müdafaa halinde gerçekleştirdiği kabul edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,