Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/18365 K.2018/13754

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk 18 yaşını doldurmadığı halde, kısa kararın açıklandığı 04.11.2010 tarihli duruşmanın kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 185/1. maddesine muhalefet edilmesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç suça sürüklenen çocuk, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerekirken, gerekçesi de gösterilmeden, daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

4) 04.11.2010 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuk müdafiin, 14.05.2015 tarihli duruşmada ise suça sürüklenen çocuğun, lehe olan tüm hükümlerin uygulanması talebi bulunduğu halde, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,