Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/18862 K.2018/13200

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 19.02.2015 tarihli dilekçesinde, temyiz talebi ile birlikte aynı zamanda eski hale getirme talebinde de bulunduğu, temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’a ait olması nedeni ile, sanığın eski hale getirme istemini de içeren 19.02.2015 tarihli dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen 04.03.2015 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın yokluğunda verilen kararın, savunmasının alındığı sırada bildirdiği dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı; ancak bu adreste tanınmadığından bahisle iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince tebliğ işlemi yapılması gerekirken, aynı kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ usulsüz olup, sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.