Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/19110 K.2018/12591

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında basit yaralama suçuyla birlikte işlenen tehdit (TCK m. 106/1-1) suçundan yargılama aşamasında beraat kararı verildiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre ve yasa değişikliğinden önce uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile şikayetçi arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre, de;

2) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince tekerrüre esas sabıkası olduğu gerekçe gösterilerek TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası seçilip tekerrür hükümleri uygulanmış ise de, sanığın güncel adli sicil kaydında yer alan ilamların tekerrüre esas olmadığı hususunun gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,