Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/19574 K.2018/14981

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 07/03/2014 tarihli savcılık ifadesinde, eşinin kendisine hakaret etmesi üzerine eşine bir tokat attığını beyan etmesi ve bu hususun alınan doktor raporu ile uyumlu olması karşısında, mahkemenin kabul ve gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın katılanın kendisine küfretmesi üzerine katılana vurduğunu ifade etmesi, sanık ve katılan hakkında karşılıklı hakaret suçundan dava açılması karşısında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinden TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın üzerine atılı yaralama suçunu eşi olan katılana karşı işlemesine ve sevk maddeleri arasında TCK'nin 86/3-a maddesinin gösterilmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanmaması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,