Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/198 K.2017/11974

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli sicil belgesine göre tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Soruşturma aşamasında müşteki ve tanık İsa'nın canlı teşhis sırasında sanığı sandalye ile müştekiye vuran kişi olarak teşhis ettikleri, müştekinin aşamalarda bütün garsonların kendisine vurduğunu beyan etmesine göre tebliğnamedeki 2 no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddelerine göre 1 yıl 6 ay hapis cezası belirlendiği halde neticeden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) Müştekinin sanığın garson olarak çalıştığı barda diğer garson arkadaşı Nazım'ı iterek yüzüne kafa atması üzerine çıkan kavgada yaralanması karşsında, CGK'nun 22.10.2002 tarih 2002/4-238 esas ve 2002/367 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,