Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20020 K.2018/15607

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip, 20.04.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 18.05.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 21.05.2015 tarih ve 2013/191 Esas- 2015/40 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

2) Sanık ...'nın, mağdur Kadir'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın TCK'nin 50. maddesinin ya da lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde bir talebinin olmamasına, mahalli mahkemece "denetim süresi içerisinde suç işleyen sanığın tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından" şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nin 231, 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olmasına göre, TCK'nin 50. maddesinde düzenlenen seçenek tedbirleri uygulamama gerekçesi yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.