Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20041 K.2018/14014

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın üzerine atılı, basit kasten yaralama suçunun, 6763 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında olması ve katılanın, sanıkla uzlaşmak istemediğini beyan etmesi karşısında, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında dava konusu suç ile ilgili olarak daha önce CMK'nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle duruşma açılıp hükmün açıklanmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuş ise de; temyize konu olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün yeni hüküm olduğu,

bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı 5271 Sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Katılanın yaralanmasına ilişkin ve hükme esas alındığı belirtilen kati adli raporun fiziken dosyada ve UYAP'ta denetime imkan verecek şekilde bulundurulmaması,

3) Gerekçeli karar başlığında ...'ın, katılan yerine müşteki sıfatı ile belirtilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,