Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20100 K.2018/15029

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında, katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı itirazı kabil kararlardan olup, 5271 sayılı CMK'nin 231'inci maddesine 5560 sayılı Kanun ile eklenen 12'nci fıkra uyarınca temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz incelemesi dışında bırakılmış olup, sanık ... müdafiinin 14.03.2015 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü sanık sıfatıyla temyiz ettiği, sanık ...'un, katılan ...'ye karşı 16.12.2012 tarihli kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan sıfatıyla temyiz isteminde bulunmadığı belirlenerek bu kapsamda yapılan incelemede;

1) Sanık ...'nin, katılan ...'u kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve katılan sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında, katılan ...'ye karşı 16.12.2012 tarihli kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmüne ilişkin sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi uyarınca beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,