Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20256 K.2018/13645

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca, cezanın alt sınırının 5 yıldan az olamayacağı gözetilerek savunmanın yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunmasının talimat yolu ile tespiti suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddanamede yazılı bulunmayan cezayı artıran 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK'nin uyarınca 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, 3 yıl hapis cezası olarak belirtilmesi suretiyle hesaplama hatası yapılması,

4) Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 87/1-c maddesinin tatbiki sırasında uygulama maddesinin 86/1-c olarak hatalı gösterilmesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,