Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20274 K.2018/14051

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa, mağdur beyanları ile sanık savunmasına göre, suç tarihinde alkollü halde bıçakla etraftaki esnaf ve araçlara saldıran sanığın elindeki bıçağın o sırada yanına gelen arkadaşı mağdura isabet ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında olası kast hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 21. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

2) Mağdurun yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandıkları olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi,

3) Sanığın, silahtan sayılan bıçak ile yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 5 yıldan az olması halinde, 87/1-c-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,