Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20561 K.2018/16175

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay yeri kamera görüntülerine, sanık ve mağdurun beyanlarına göre, mağdurun da sanığı tekme tokat darp ettiği olayda, mahkemenin sanık lehine (1/2) oranında haksız tahrik indirimi uygulamamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eylemi neticesinde mağdurdaki yaralanmanın, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 61. ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Yaralama eylemi sonucunda mağdurun hem yaşamını tehlikeye sokan bir duruma hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, fikri içtima kuralları gereğince sanık hakkında hüküm kurulurken yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de kırıktan ayrıca artırım yapılması,

3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 29 maddeleri gereğince belirlenen "2 yıl 11 hapis" cezasından TCK'nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak "2 yıl 5 ay 5 gün hapis" cezası yerine "1 yıl 17 ay 5 gün hapis" cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,