Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20668 K.2018/6939

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Sanık hakkında uygulama yapılırken yaralamanın niteliğine göre önce 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi ile temel cezanın belirlenmesi, ardından artırım maddeleri olan TCK'nin 87/1-c, 87/1-son. maddelerinin ayrı ayrı denetime imkan verecek şekilde uygulanması, cezanın 3 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 3 yıla çıkartılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

3) Haksız tahrik oluşturan eylemin müştekinin, sanığa hakaret etmesinden ibaret olduğunun kabulü karşısında; TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek cezadan TCK'nin 29. maddesine gereğince asgari oranda (1/4) indirime gidilmesi yerine, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,