Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/2129 K.2017/3850

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur hakkında alınan rapor ve mağdur beyanı doğrultusunda, mağdurun burnundaki kırığın deviasyona ve bu suretle yüzde sabit ize neden olabileceğinin anlaşılması karşısında, mağdura ait tüm tedavi belgeleri ve raporların Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olup olmadığı ve olaya ilişkin yaralanması nedeniyle yüzünde sabit eser oluşup oluşmadığına dair duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Suça sürüklenen çocuğun savunması ve dosya kapsamına göre mağdurun parkta köpek dolaştırması nedeniyle çıkan tartışmada ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

3) Kemik kırığına neden olan yaralanma eylemlerinde; TCK'nin 86/1.maddesine göre belirlenen temel cezanın, TCK'nin 87/3.maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak temel cezanın 1/12 sinden 1/2 sine kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, katılanda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif ( 1. derece) olmasına rağmen temel ceza üzerinden TCK'nin 87/3.maddesine göre TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereği kırığın derecesine göre artırım yapılması gerektiği halde (1/3) oranında artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayini,