Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/2501 K.2017/13566

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Sanığın cezai ehliyet durumu dikkate alınarak hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/2. maddesinin uygulanması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin 21/12/2016 tarihli oturuma katılmamak suretiyle görevini yerine getirmediğinin anlaşılmasına göre, sanığa yeni bir müdafii görevlendirilmeden hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın cezasında TCK 62. madde uyarınca indirim yapılırken hapis cezasının '155 gun ' yerine '156 gün' ve bu sebeple netice adli para cezasının '3100 tl' yerine '3120 tl' olarak fazla tayini,

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde. "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,