Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/2683 K.2017/15320

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 01.11.2013 tarih ve 8362 sayılı raporu ile sanığın 23.07.2011 tarihinde işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamayacağı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu, sanık hakkında "sanrısal bozukluk" tanısı teşhis edildiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 32/1. maddesi kapsamında olduğu belirtilmesine karşın, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 29.09.2014 tarih ve 4460 sayılı raporda sanığın 23.07.2011 tarihinde işlediği iddia olunan suça ilişkin cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; 2) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,