Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/2729 K.2017/15112

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Her ne kadar mağdur soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan beyanlarında sanığın kendisini yumruk atmak suretiyle darp ettiğini beyan etmiş olsa da, mağdura ait doktor raporunda darp ve cebir izine rastlanmadığı, yine sanığın aşamalarda ki savunmasında suçu kabul etmemesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mağdurun soyut iddiaları dışında mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesine gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası seçilmesine rağmen verilen hapis cezasının TCK'nin 50/2 . maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç adli para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanamaması,

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,