Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/2959 K.2017/16229

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının başka bir mahkeme tarafından yakalama emri ile aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine istinabe yasağına aykırı davranılması,

2) Sanığın müştekinin kendisine bıçak çektiği ve bıçağı tutmak isterken sol el parmaklarından yaralandığına ilişkin savunması ve bu savunmayı doğrular nitelikte doktor raporu, yine sanığın dayısının oğlu olan tanık ...'ın müştekinin sanığa yumruk atması üzerine, sanığın müştekiye saldırdığına ilişkin beyanı karşısında, ilk haksız hareketin müştekiden geldiği ve sanığın da müşteki tarafından yaralandığı anlaşıldığından, 5237 Sayılı TCK'nin 29. maddesinde yazılı haksız tahrik hükümlerinin alt sınırın üzerinde uygulanması gerekirken asgari seviyede uygulanması suretiyle fazla ceza tayini

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,