KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/2996 E., 2018/2952 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yapılan incelemede;
Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE;
2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan incelemede;
Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılmasına karar verildiği halde, artırım sonucu uygulanan ceza miktarı olan 2 yıl 12 ay hapis cezasının hükümde gösterilmeksizin, sanığın doğrudan TCK'nin 87/1-d-son cümlesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sonuca etkili olmadığından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik yapılan incelemede;
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına, Hazine aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/2996, K. 2018/2952, 22 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama