Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/3075 K.2017/4907

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 21/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına,

sanıkların 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmalarına dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli ve 2013/27 esas, 2014/91 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/04/2014 tarihli ve 2014/796 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 08.03.2017 tarih ve 2017/1448 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.03.2017 tarih ve 2017/17116 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya aslının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16/03/2016 tarihli ve 2015/2873 esas, 2016/1301 karar sayılı bozma ilamını müteakip, yapılan yargılama neticesinde verilen hükmün sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi neticesinde, temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiğinden suret üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre,

5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir...” hükmünün yer alması karşısında, sanıklar hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan hapis cezalarının iki yıldan fazla olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: