KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/3579 E., 2017/9243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına dair
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında katılan ... 'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Sanığın diğer sanıklarla birlikte katılan ...'ı kasten yaralamak amacıyla ellerindeki sopalarla saldırdıkları sırada katılanın elindeki tahrayı savurup sanıkların kendisine vurmalarını önleyerek olay yerinden kaçtığı, katılana ait doktor raporundaki yaralanmanın bu olaydan bir gün önce meydana gelen başka bir olaya ilişkin olması, katılanın tüm aşamalardaki beyanı ve tanık beyanları karşısında, sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,
b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/3579, K. 2017/9243, 21 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama